مردی همه چیز را رها می‌کند تا بدون هدف در فرانسه سفر کند و اجازه می‌دهد تنها مردم و مناظری که با آن‌ها روبرو می‌شود راهنمای او باشند؛ چهار روز و چهار شب سرگردانی که در طول آن، شریک زندگی‌اش تلاش می‌کند از طریق یک اپلیکیشن دوستیابی گوشی هوشمند به نام گریندر او را پیدا کند.

هر ماه، زنانی به زندانی در حومه پاریس می‌روند تا با عزیزانشان ملاقات کنند: پسران، پدران، برادران و شریک‌های زندگی‌شان. آن‌ها در گرمای تابستان منتظر می‌مانند. در حالی که از بازرسی‌های امنیتی عبور می‌کنند، رابطه‌هایی شکل می‌گیرند و از هم می‌پاشند، زبان‌ها باز می‌شوند و تنش بالا می‌گیرد؛ تا اینکه سرانجام شورشی پشت میله‌های زندان شعله‌ور می‌شود.

زن جوانی امروز در پاریس به دنبال مجموعه‌ای از نقاشی‌ها می‌گردد که در طول جنگ جهانی دوم از خانواده یهودی‌اش دزدیده شده است.

ماری خانه را ترک می‌کند تا در کنسرواتوار لیون به تحصیل پیانو بپردازد. او به دلیل کمبود پول مجبور می‌شود با اما، یکی از دوستان خانوادگی که از زمان مرگ پدرش تنها زندگی می‌کند، هم‌خانه شود. این دو زن جوان کشش عجیبی نسبت به یکدیگر پیدا می‌کنند که به سرعت به یک نیاز متقابل و شدید تبدیل می‌شود...

تراموای جدید سن دنی-بوبینی مسافران را در گذری بسیار کوتاه از زندگی‌شان سوار و پیاده می‌کند. در میان مسافران همیشگی، زنی حضور دارد که هم تماشاگر است و هم راهنما؛ او دغدغه‌های گاه بیهوده و گاه جدی همسفرانش را که در حال حاضر با شتاب به سوی سرنوشت خود می‌روند، معرفی و تفسیر می‌کند، درباره‌شان می‌اندیشد و به آن‌ها جهت می‌دهد. مسافران و ناظر آن‌ها زندگی دوگانه‌ای دارند. به محض اینکه از این تراموا پیاده می‌شوند، درام‌های واقعی زندگی‌شان آغاز می‌شود. هر کدام سبک خاص خود را برای زندگی یا مرگ دارند...

در نیمه‌شب، فردی جسد ایوان را به خانه‌اش نزد همسر و پسر جوانش می‌آورد. فلاش‌بک‌ها روابط میان ایوان و برادرش الکس (پلیسی با وسواس پاکیزگی)، خواهر و برادر جولیت و جیمی (شرکای ایوان در یک کلوب شبانه بدنام)، مثلث عشقی الکس، جولیت و ماری (استاد فلسفه) و همچنین رابطه الکس با برادرزاده‌اش (پسر عبوس و خویشتن‌دار ایوان) را آشکار می‌سازد. مرگ ایوان تمام این روابط را دگرگون می‌کند.

مردی خودخواه با سرگرمی‌های فراوان، گهگاه به ملاقات پسر ۴ ساله خود و مادر این پسر می‌رود.

این درام رنج کودکان رهاشده در شهرهای بزرگ را به تصویر می‌کشد. برونوی ۱۳ ساله از خانواده خوبی است، اما از زمان مرگ مادربزرگش بیشتر وقت خود را به تنهایی و در دنیای خیال‌پردازی می‌گذراند، در حالی که مادرش در محل کار است. اما پس از آن او با ژان روژه خشن دوست می‌شود که از خانواده‌ای به شدت آشفته است که هیچ‌کس به کارهای او اهمیت نمی‌دهد. در مدرسه، ژان روژه فقط برای تفریح، معلمشان را به مرز ناامیدی می‌کشاند. معلم برای جدا کردن این دو پسر، با دادن درس‌های اضافی شروع به تحریک علایق برونو می‌کند. وقتی ژان روژه از دست دادن تنها دوست خود می‌ترسد، حتی پرخاشگرتر می‌شود.

کلاوس دریتمان، خواننده معترض که در وطن خود عنصر نامطلوب شناخته شده است، باید برلین شرقی، همسر و فرزندش را ترک کرده و به غرب مهاجرت کند، جایی که نمایندگان یک شرکت ضبط موسیقی آمریکایی مشتاقانه منتظر او هستند. آن‌ها قصد دارند از پناهندگی او از کمونیسم هم به لحاظ ایدئولوژیک و هم مالی سوءاستفاده کنند. اما کلاوس که در غرب همان‌قدر احساس ناراحتی می‌کند که در شرق می‌کرد، تمایلی ندارد که به یک کالای مصرفی تبدیل شود. او بدون امضای قرارداد (یا امضا کردن آن به روش خودش)، راهی کمبریج می‌شود تا پدرش را ملاقات کند؛ نوازنده‌ای که وقتی کلاوس جوان بود برلین شرقی را ترک کرد. یک روزنامه‌نگار جوان فرانسوی به نام اما او را همراهی می‌کند که ادعا می‌کند از محل زندگی پدرش پس از ناپدید شدن بیش از ده ساله‌اش خبر دارد.

در دهه ۱۹۳۰ در جنوب فرانسه، پسر یتیم و جوانی به نام روش توسط خانواده ثروتمند ارنشاو به سرپرستی پذیرفته می‌شود و به عمارت آن‌ها یعنی بلندی‌های بادگیر نقل‌مکان می‌کند. طولی نمی‌کشد که این ساکن جدید عاشق خواهرخوانده دلسوز خود، کتی، می‌شود. این دو پیوند عمیق و ناگسستنی با یکدیگر برقرار می‌کنند تا اینکه کتی تحت فشار هنجارهای اجتماعی، احساسات خود را سرکوب کرده و با لیندون ازدواج می‌کند؛ مردی ثروتمند که با جایگاه اجتماعی او همخوانی دارد. روش عهد می‌بندد که او را پس بگیرد.